KARDELENİM
Bir kardelen sevdasıyla geçti ömrüm
Kırılsa da, üzülse de hep umutluydu gönlüm
Ben gözlerinde huzuru, hem de sevgiyi gördüm
Elveda kardelenim olacak belki sana son sözüm
Birden aklıma geldi çektiğin sıkıntılar
Kış da büyümek kolay değil, ortam kötü zorluk var
Belki her yer soğuk, ayaz hem de etraf kar
Ama biliyorum içinde sımsıcak ümidin var
Ne olur artık değiştir çehreni, gül biraz
Duyulmaz mı sanıyorsun ettiğin niyaz
Görünse de her şey harabe, sanki bir enkaz
Unutma her kışın arkası önce bahar, sonra yaz
Çiçektin sen etrafına hep huzur veren
Hem vefalıydın her yıkılışımda beni teselli eden
Belki etrafımda eksilmezdi hiç gelen giden
Ama almadım, alamadım sendeki ışığı hiç kimseden
Bir zaman keşke ile başlamıştım söze
Aslında ayrılmayı alamamıştım ben göze
Boğazım düğümleniyor, artık gelmiyor hiçbir şey dile
Elveda kardelenim, sen hep iyi bak kendine.......
Ümit Tevfik Alpaslan
Bu haber 24/10/2007 tarihinde eklenmiştir.
