İKİNDİ SERİNLİĞİ
Bir ikindi serinliği sunar Efendim,
‘Sohbet-i Cânân’ın bize.
Okşar kâkülümüzü sessizce bir el,
Dolaştırır, ötelerin ikliminde.
Vuslat arzusuyla çarpar sineler,
Geçmez ayrılığın hükmü bu noktada,
Ruhlarda dinmek bilmeyen gel-gitler,
Bulur aradığını, bu engin limanda.
Alır nasibini herkes bu şenlikten,
Ermek ister, her ruh kemâle.
İnmek istemez kimse ‘zümrüt tepeler’den,
Gök saraylarında yer açılsa bile.
Hüzün soluklasa da gönüller,
Mevsim her dem Sonbahar olsa da,
Açar etrafında rengarenk güller,
Her biri bir bayram havasında.
Ve buluşur alınlar secdeyle,
Dua dua yakarışa geçer eller.
Kalpler inşirah, itmi’nan ümidiyle,
Efendim, yarınki vuslatı bekler..
Zeynep Sâcide
Bu haber 24/10/2007 tarihinde eklenmiştir.
